മംഗ ല പ്പിള്ളി  ശങ്ക ര ൻ നമ്പൂ തി  രി പ്പാട്  (  വല്ല്യഛൻ )

കൊല്ലവർഷം 1082 കർകിടക  മാസത്തിൽ അത്തം നക്ഷ്ത്രത്തിൽ  മംഗല പ്പിള്ളിവിഷ്ണു  നമ്പൂതി രിയുടെയും  ഞാ റ്റ്യാല മകൾ ദേവകി  അന്ത ർജനത്തിന്റെയും  മൂത്ത  മകനായി  ജനിച്ചു    .സഹോദരങ്ങളായി  മൂന്ന്  അനിയന്മാരും  മൂന്നു അനിയത്തിമാരും  ചെറിയമ്മയിൽ  ഒരു അനിയനും ഉണ്ടായിരുന്നു .മാതൃഗൃഹത്തിൽ  താമസിച്ചാണ് വല്ല്യഛൻ   ഹൈസ്കൂൾ  വിദ്യാഭ്യാസം  പൂർത്തിയാക്കിയത്‌ ആലുവ  U.C  കോളേജിൽ  നിന്നും  ഒന്നാം റാങ്കോടെ   ഇന്ടെർമീഡി യററ്    പാസ്സായി  .ആ  സമയത്ത് കുടുംബാന്ഗ്ങ്ങളിൽ  ചി ലർ വൈദ്യസഹായം കിട്ടാതെ  മരിച്ചത്  അദ്ദേഹത്തെ  വളരെ  ദുഖതിലാഴ്ത്തി .അങ്ങി നെ ഒരുഡോക്ടർ  ആകണമെന്ന  ആഗ്രഹം  ഉടലെടുത്തു.അക്കാലത്തു  നമ്പൂതിരിമാർക്ക്  മെഡിക്കൽ  വിദ്യാഭ്യാസം  നിഷിദ്ധമായിരുന്നു . അച്ഛന്റെ  അനുമതി ഇല്ലാതെ അനിയൻ  ത്രിവിക്രമൻ  നമ്പൂതിരിയുടെ  മാനസികവും  സാമ്പത്തികവുമായ  സഹായത്തോടെ  ആദ്യം   കൽക്കട്ട  മെഡിക്കൽ കോളേജിലും   പിന്നീട്  ബനാറസ്‌  മെഡിക്കൽ കോളേജി ലും   പഠിച്ചു .ശ വം കീറുമെന്ന കാരണം കൊണ്ട്  സമുദായം ഭ്രഷ്ട്  കൽപ്പിച്ചു .സഹോദരിമാരുടെ വിവാഹം നടക്കാൻ  പ്രയാസം നേരിട്ടു .ഉടൻതന്നെ  പഠിത്തം  ഉപേക്ഷിച്ചു  നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോന്നു പ്രാ യച്ചിത്തം  ചെയ്തു . പിന്നീട്  ഡോക്ടർ കൃഷ്ണയ്യരുടെ  സഹായിയായി  കുറച്ചു നാൾ  പ്രവർത്തിച്ചു . അതിനുശേഷം നമ്പൂതിരി വിദ്യാലയത്തിൽ  അദ്ധ്യാപകനായി .അതോടൊപ്പം സമുദായത്തെ  ഉദ്ധരിക്കുന്നതിനായി  യോഗക്ഷേമ സഭയുടെ  പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ  സഹകരിച്ചു.  ഒരു നടൻ  കൂടിയായിരുന്ന വല്ല്യഛൻ അന്നത്തെ  പ്രധാന നാടകങ്ങളായ     " അടു ക്കള യിൽനിന്നും    അരങ്ങത്തേക്ക് " "യാചനാഉടെ   യാത്ര " എന്നിവയിലെല്ലാം  അഭിനയിച്ചു .സ്വന്തമായി  ചില നാടകങ്ങളും  കഥകളുമെല്ലാം  എഴുതി .പിന്നീട്  അമ്മിണി അന്തർജനത്തിനെ  വിവാഹം കഴിച്ച്  കുടുംബനാഥനായി കുട്ടികളുമായി  താമസിച്ചു .

നാട്ടിൽ പോസ്റ്റ്‌  ഓഫീസ് സൗകര്യം  ഉണ്ടാക്കുന്നതിനായി  ആദ്യം  കുഴൂരും  പിന്നീട് മേലടൂരും ബ്രാഞ്ച്  പോസ്റ്റ്‌ മാസ്റ്റർ  ആയി  ജോലി  ചെയ്തു .  .അതോടൊപ്പം    സാധുക്കളുടെ  മുറി വുകൾ  കഴുകി  മരുന്നുവെച്ചു കെട്ടുക ഇഞ്ജെ ക്ഷൻ   എടുക്കുക  മുതലായ   സേവനങ്ങളും ചെയ്തിരുന്നു.  ഈ  പ്രവർത്തനങ്ങൾ    കീഴുജാ തിക്കാരുടെ   വീടുകളിൽ   പോയി ചെയ്യുന്നതിനും  പ്രയാസമില്ലായിരുന്നു . പിന്നീട്  തവനൂർ   തന്ത്ര വിദ്യാ പീഠത്തിൽ  അദ്ധ്യാപകനായി. അതിനുശേഷം  ആലുവായിൽ  തന്ത്ര വിദ്യാലയം  സ്ഥാപിക്കുന്നതിലും  മുൻകൈ എടുത്തു . ' തന്ത്ര ദർപ്പണം' .എന്ന  ഗ്രന്ഥം  രചിച്ചു .ജീവിത സായാന്നത്തിൽ    നാമജപവും ഭാഗവതവായനയുമായി കാലം  കഴിച്ചു കൂട്ടി . എഴുപത്തി മൂന്നാമത്തെ  വയസ്സിൽ  നിര്യാതനായി . 

തലമറകളായി കേള്‍ക്കുന്ന ഒരു താരാട്ട് പാട്ട്

ബ്രഹ്മമേ സത്യം കിളിയേ കുട്ടീ 

എന്‍ മകനേ നിന്‍ പിതാവും

നന്മുല നിത്യം നിനക്കു  നല്‍കും

അമ്മയും അശ്വ മ്മ  തന്നെ

നിന്‍ മുതലുമവൻ  തന്നെ അപ്പാ 

നമ്മള്‍ക്കവന്‍ തന്നെ രക്ഷാ 

ഇമ്മഹി വാനുമ ട്ടെല്ലാം 

അവന്‍ നിര്‍മിച്ച തമ്പുരാന്‍ അല്ലോ

പൊ ന്മകനെ നീ ജയിച്ചു നിൻറെ  ജന്മം  കൃതാര്തമായ്തീരാൻ 

ഈശ്വരന്‍ തന്‍ കൃപ തോന്നി എന്നും

നിന്‍ കരളില്‍ നീ ധരിക്കാ

ഞാനതിനുള്ള വഴിയെ ചൊല്ലാം ദീനനായി നീ കരയാതെ

മുട്ടു കുത്തും പ്രായം വിട്ടാല്‍ പിന്നെ

ദുഷ്ട കൂട്ടത്തില്‍ കൂടാതെ

കൊല്ലാതുറുംബിനെ



കൂടി കുഞ്ഞേ

തല്ലാതെ പട്ടിയെ പോലും

എല്ലാറ്റിനും ബ്രഹ്മമുന്ടെന്നല്ലോ

അവന്‍ അല്ലാത്ത ദ്രോഹങ്ങള്‍ ചെയ്‌താല്‍

മറ്റൊരു പ്രാണിക്കു ദുഃഖം തെല്ലും

പറ്റാതെ വേണം നടന്നാല്‍

കുറ്റം നിനക്കില്ല താനും കുഞ്ഞേ

തെറ്റാതെ  ദൈവം തുണക്കാന്‍

ധര്‍മ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ സാര മെല്ലാം 

ഇമ്മൊഴി തന്നിലടങ്ങി

പൊന്മകനെ  ഇപ്പോൾ  വിസ്തരിക്കാന്‍ 

അമ്മക്കിട ഇല്ല തെല്ലും

നിന്നെ നിധിയായി തന്ന ദൈവം

തന്നെ ഭജിക്കുവാന്‍ വൈകി

ഞാനതിനുള്ള  വഴിയേ  ചൊല്ലാം

ദീനയായ്  നീ  കരയാതെ 

കുപ്പായം  തൊപ്പിയും ഒന്നും അല്ല

ഇപ്പാരില്‍ ഭൂഷണം വിദ്യ

അപ്പ ,നീ വിദ്യ പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ 

കുപ്പക്ക് തുല്യം നീ കുഞ്ഞേ

ശ ങ്കരന്‍ തന്‍ കൃപ തോന്നി എന്നും

നിന്‍ കരളില്‍ നീ ധരിക്കാ

ആയതില്ലാ തെ  ആരായാലും

മായ സമുദ്രത്തില്‍ മുങ്ങി

നായിനെ പോലെ അലയും പിന്നേ 

പേ യിനെ പോലെ  തിരിയും

തേനെ കുയിലേ എൻ  കുട്ടി നിന്നില്‍

താനേ പ്രസാദിക്കും ദൈവം

അപ്പ നീ വേഗം ഉറങ്ങീ യെ ന്നാ-

ല പ്പവും പാലും പഴവും

അപ്പരമാത്മാവാം  ദൈവം

തവ  സ്വപ്നത്തിൽ   നല്കും നിനക്ക്‌

വേശ്യ  അരുമ യെന്‍ കുഞ്ഞേ
ഇതു  ആശ പ്പെടുത്തു കയല്ല 
ഈശ ന്റെ കാരുന്ണ്യമുണ്ടാം   നമ്മിൽ 
ആശു  കിടന്നൊന്ന്നുറ ങ്ങു  

വാശി

ദിയക്കുട്ടിക്കു ദിവസങ്ങള്‍ പോക്കുവാന്‍ 

വാശി വേണമതിനില്ല സംശയം 

വാശി കൂടി വരുമ്പോള്‍ 

കൂസിടേണ്ട പിട തന്നെ നല്‍കണം 

കുമ്പി പയ്യെ കപ്പിക്കോ കം കം കാ!

കുട്ടികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കോടുക്കുമ്പോള്‍ പാടുന്ന ഒരു പാട്ട്... 

കൊക്കേ കൊരശേ കാടു വെട്ട്

അമ്പ)ട്ടുണ്ണി വിത്ത് വിത

ചേരിക്ക പോത്തേ കാത്തു കെടാ

കുമ്പി പയ്യെ കപ്പിക്കോ

കം കം കാ...

അപ്പൂട്ടന് ഒരു താരാട്ട് പാട്ട്

തത്തേ തത്തേ തത്തേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ താരാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ വന്നോ

ആനേ ആനേ ആനേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ ആനന്ദം കാണാന്‍ വന്നോ

കാക്കേ കാക്കേ കാക്കേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ കുസൃതികള്‍ കാണാന്‍ വന്നോ

പൂച്ചേ പൂച്ചേ പൂച്ചേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ പുഞ്ചിരി കാണാന്‍ വന്നോ

ആടെ ആടെ ആടെ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ ആട്ടങ്ങള്‍ കാണാന്‍ വന്നോ

പട്ടീ പട്ടീ പട്ടീ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ പാട്ടുകള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ വന്നോ

പ്രാവേ പ്രാവേ പ്രാവേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ പാവത്തം കാണാന്‍ വന്നോ

കോഴീ കോഴീ കോഴീ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ കൊഞ്ചല് കേള്‍ക്കാന്‍ വന്നോ

ഉറുമ്പേ ഉറുമ്പേ ഉറുമ്പേ വന്നോ
അപ്പൂന്റെ ഉറക്കം കാണാന്‍ വന്നോ

15th January,2008

                                             OUR BELOVED MOTHER


Chandrettan & Raviettan have awakened my memories once again about Amma. I wish to share a few instances where Amma acted as a very capable doctor. Some of you may remember our old house at Orallassery, Thiruvilwamala with Ara, Thalam, Kitchen and Verandahs and this particular incident happened in that old house some time in the year 1957-58. I have a vague memory that all of my elders are at school. I don't remember exactly where 'Ettan' was. Achchan was working as Devaswom manager at Sreekrishnapuram. After sending the elders to school Amma will finish rest of her work and make preparations for her bath. I still wonder that even though she is the daughter of a renowned Adithiripad, she used to take bath between 10 AM to 12 Noon. But she will insist all the kids to take bath early in the morning. We will go to the nearby river (Cheerakkuzhi Puzha) and have a nice bath after many hours of swimming and playing. That experience can never be forgotten and it is very unfortunate that coming generations cannot get such experience nor play in such pure water in any river!

Now I am going out of the way. I mentioned earlier about the 'preparations' of Amma before going to her bath. On working days all my elders were at school and no one was there to take care of me and Vijayan. After taking her toiletries, Amma will give one piece of jaggery for me and my brother. She will lock both of us in the Ara and will go to river. We used to lick this piece slowly and slowly until Amma returns. At times this piece may be panam chakkara bought from chettichiyar (mentioned earlier by Raviettan). This is indeed very tasty.... This process continued for months. One day I felt severe pain in my stomach followed by vomiting. With great surprise and fear I found a big worm in the vomit. I cried and shouted. "Amma, Amma there is one snake in my vomit" Amma suddenly came and examined and understood what it was. In those days all kids used to sit in the courtyard for all morning activities and we also followed the unhygienic practice. I found there were a number of small such worms like earth worm (6-8cm long!) in the stool also.

Amma suddenly went to the backyard and took some leaves of “Erukku” (a medicinal plant) and its milk spread on a 'pappadam' and toasted it. She asked me to eat the ‘pappadam’ along with ‘Kadukkamoru’ she offered. This remedy continued until I was recovered from stomach ache and vomiting.

Another incident I remember is that of my fall from one of the braches of a tree. While hanging on the tree I fell on a big stone and it pierced my chin and made a deep wound. Lot of blood came and everyone at home worried. Amma suddenly went to the kitchen and took some coffee powder and sugar and used the mixture to fill my wound. After two-three days I got relief. This wound scar on the chin became my identification mark.

In those days hospitals or primary health centers were inaccessible and usually Amma will take the role of a doctor. Now we can’t imagine such situations without the help of a medical practitioner. Amma was very courageous and bold enough to face any situations in life.


Thank God and to our loving Amma for keeping us safe and well.

Girija